Kiedy i w jaki sposób trafił Pan do ACCA?
W 1998 roku – zupełnie przypadkowo – zauważyłem ogłoszenie w prasie. Właśnie wtedy ACCA w Polsce zaczęło otwierać się na studentów spoza wielkiej czwórki. Uczestniczyłem w kursie organizowanym przez Akademię Biznesu EY i, szczerze mówiąc, niewiele wcześniej o ACCA słyszałem. Dużym wsparciem okazał się mój ówczesny przełożony, dyrektor finansowy w CitiBanku, który zgodził się pokryć wysokie koszty nauki i certyfikacji.
Wcześniej zdobył Pan już wykształcenie inżynierskie?
Tak. Jestem absolwentem kierunku Elektronika na Politechnice. Specjalizowałem się w komputerowych symulacjach, sieciach neuronowych i symulacji chaosu – w latach 90. była to tematyka zupełnie nowatorska. Obroniłem doktorat w Polskiej Akademii Nauk z zakresu elektroniki i symulacji komputerowych. Nastepnie przez dwa lata pracowałem również w Japonii w tym obszarze.
Czyli wiedza zdobyta dzięki ACCA stała się dla Pana przepustką do świata profesjonalnych finansów?
Zdecydowanie tak, szczególnie na początku mojej kariery w finansach. Później ukończyłem także studia podyplomowe dla menedżerów bankowości, co pozwoliło mi m.in. dobrze poznać prawo bankowe.
Jak wygląda proces aplikowania do ACCA Global Council? Czy obejmuje rozmowy kwalifikacyjne?
To proces rozciągnięty w czasie. Rozpoczyna się w maju – kandydat musi wówczas uzyskać poparcie co najmniej 10, a nalepiej 15członków ACCA. Osoby gotowe mnie rekomendować znalazłem m.in. za pośrednictwem LinkedIna. Z takim poparciem zwróciłem się do centrali w Londynie i uzyskałem zgodę na kandydowanie. We wrześniu rozpoczęła się właściwa kampania.
Na czym ona polegała?
Centrala ACCA rozsyła do wszystkich członków materiały dotyczące kandydatów. Startujący mają dużą swobodę w prowadzeniu kampanii, choć obowiązują jasne zasady: nie wolno korzystać ze wsparcia lokalnych rad ACCA ani krytykować innych kandydatów. Głosowanie odbywa się online. W tym roku prawo głosu miało około 250 tysięcy członków
Czyli każdy członek ACCA na świecie może głosować?
Nie wszyscy. Głosować mogą wyłącznie członkowie ze statusem eligible, czyli ci, którzy opłacają składki i regularnie się doszkalają. Mogą oni głosować zarówno na kandydatów do Rady, jak i w sprawach uchwał walnego zgromadzenia ACCA.
Październikowe wybory dotyczyły całego składu ACCA Council czy pojedynczych osób? Rada liczy 48 członków, a kadencja trwa trzy lata. Co roku kończy się kadencja części składu. W tym roku do obsadzenia było 21 miejsc – 15 osób ubiegało się o reelekcję, a 6 nowych zostało wybranych.
Ma Pan już sprecyzowane cele w ACCA Global Council?
Chciałbym zaangażować się w prace związane ze sztuczną inteligencją, zwłaszcza w kontekście etycznego jej wykorzystania. ACCA właśnie opracowuje wytyczne w tym obszarze. Drugim ważnym tematem jest dla mnie dywersyfikacja – zależy mi na zwiększeniu udziału kobiet w najwyższym kierownictwie. Opieram się tu na własnych doświadczeniach z Rady Nadzorczej Santander Consumer Banku. Gdy zaczynałem tam pracę osiem lat temu, w Radzie nie było ani jednej kobiety. Dziś zasiadają w niej cztery panie.
Jak w praktyce będzie wyglądało Pana funkcjonowanie w ACCA Global Council?
Raz w roku, w listopadzie, będziemy spotykać się stacjonarnie w Londynie. Pozostałe spotkania odbywają się online – raz na kwartał. W pierwszym roku jako członek Rady nie będę należał do żadnego komitetu. To czas przeznaczony na poznanie organizacji i jej bieżących działań. W tym okresie będę też współpracował z mentorem – bardziej doświadczonym członkiem Rady.
Jaką radę dałby Pan osobom planującym karierę w finansach w dobie AI?
Sztuczna inteligencja z pewnością przejmie techniczne księgowanie. W Polsce systemy takie jak KSeF sprawią, że księgowanie będzie w dużej mierze zautomatyzowane i ograniczone do funkcji kontrolnych. AI może generować sprawozdania finansowe na podstawie ksiąg, ale analiza biznesowa i ocena rentowności pozostaną domeną człowieka. Strategia, planowanie i budżetowanie nadal będą wymagały kompetencji profesjonalistów.
Jak będzie wyglądał zawód finansisty za 5–10 lat?
Branża finansowa nieustannie ewoluuje. Dawniej CFO pełnił głównie rolę kontrolera. Z czasem stał się doradcą zarządu i partnerem biznesowym – i ten kierunek będzie się tylko umacniał. Finansista będzie poświęcał mniej czasu na kwestie techniczne, a więcej na analizę, strategię i podejmowanie decyzji. Coraz większe znaczenie będą miały także czynniki polityczne i społeczne, w tym te o charakterze globalnym.
