Artykuł

Wybrane zagadnienia opodatkowania działalności e-commerce unijnego przedsiębiorcy

Streszczenie:

Rosnąca popularność handlu transgranicznego wśród e-konsumentów zachęca przedsiębiorców do prowadzenia sprzedaży w ramach działalności e-commerce poprzez platformy internetowe.

Rozważając ekspansję międzynarodową, warto nie tylko przeanalizować potencjalne korzyści, ale również bariery i obowiązki wynikające z działalności prowadzonej za pośrednictwem Internetu, w szczególności kwestie podatkowe.

W zakresie podatkowego rozliczenia działalności z lokalnym fiskusem najwięcej pytań powstaje na gruncie rozliczeń podatku od wartości dodanej (VAT). Dzięki ujednoliconemu systemowi VAT w Unii Europejskiej (UE) przedsiębiorcy mogą rozszerzać swoją działalność poza granice swoich państw bazując na ogólnych zasadach wspólnych dla państw członkowskich UE. Problemy mogą pojawiać się w przypadku sprzedaży poza UE, gdyż w tym przypadku należy brać pod uwagę dodatkowo regulacje celne.

Internetowa sprzedaż towarów przez unijnych przedsiębiorców na rzecz konsumentów z krajów nie należących do UE, uznaje się za tzw. „eksport towarów”. Z kolei taką sprzedaż dokonywaną na rzecz konsumentów z państw członkowskich UE, uznaje się za tzw. „sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju”. Obydwie te kwestie są uregulowane w Dyrektywie 2006/112/WE w sprawie VAT, która obowiązuje na terenie UE (Dyrektywa VAT).

Co do zasady w takich przypadkach unijny przedsiębiorca musi być zarejestrowany dla celów VAT, jako tzw. podatnik VAT czynny. Inaczej bowiem niż w przypadku sprzedaży na terytorium kraju, sprzedaż zagraniczna nie jest objęta zwolnieniem od VAT z uwagi na osiąganie przez unijnego przedsiębiorcę niskiego obrotu rocznego (w Polsce do 150.000 zł).

Do eksportu towarów, przy spełnieniu określonych obowiązków dokumentacyjnych, można stosować stawkę VAT 0%. W przypadku, gdy tych obowiązków unijny przedsiębiorca nie spełni, powinien opodatkować eksport towarów jak sprzedaż krajową. Oznacza to, że przy spełnieniu określonych warunków, taka sprzedaż towarów może być korzystna z uwagi na stawkę VAT 0% przy równoczesnym zachowaniu prawa do odliczenia VAT.

Z kolei sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju, co do zasady opodatkowana jest VAT w państwie zamieszkania konsumenta. Przy czym należy tutaj zaznaczyć, że konsumentem w tym wypadku jest podmiot, który nie posiada statusu podatnika VAT i nie ma obowiązku rozliczenia transakcji wewnątrzunijnej w tym zakresie. Od wskazanej ogólnej zasady istnieje jednak wyjątek, z którego korzysta znaczna część unijnych przedsiębiorców. W przypadku, gdy całkowita wartość sprzedaży wysyłkowej do danego państwa członkowskiego EU w ciągu roku oraz w poprzednim roku nie przekroczyła określonej kwoty, to unijny przedsiębiorca sprzedawane towary powinien opodatkowywać w kraju zgodnie z ogólnymi zasadami. Dyrektywa VAT wskazuje, że wartością graniczną takiej sprzedaży jest kwota netto 100 000 euro, z możliwością jej obniżenia przez państwa członkowskie UE do kwoty 35 000 euro. W większości państw członkowskich UE (w tym także w Polsce) obowiązuje limit 35 000 euro (160 000 zł według polskiej ustawy o VAT). Oznacza to, że w przypadku gdy wartość sprzedaży wysyłkowej do danego państwa członkowskiego UE przekroczy kwotę limitu, taka sprzedaż powinna zostać opodatkowana VAT w państwie zamieszkania konsumenta. W tym przypadku należałoby sprawdzić przepisy obowiązujące w danym kraju w zakresie ewentualnych obowiązków rejestracji jako podatnik VAT oraz rozliczania VAT zgodnie z przepisami lokalnymi.

W niektórych przypadkach, zachowanie miejsca opodatkowania w kraju siedziby unijnego przedsiębiorcy może być korzystne z uwagi na stawki VAT, w którym mogą być one niższe niż w państwie zamieszkania konsumenta. Warto pamiętać, że kwota limitu dla sprzedaży wysyłkowej prowadzonej przez unijnego przedsiębiorcę za pośrednictwem kilku sprzedawców (np. spółek-córek), obowiązuje osobno dla każdego podmiotu posiadającego status podatnika VAT.

Istotnym zagadnieniem jest również kwestia udokumentowania sprzedaży wysyłkowej. Zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT, podatnik w każdym przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju na rzecz unijnego nabywcy ma obowiązek wystawienia faktury. Warto podkreślić, że w przypadku sprzedaży krajowej można uniknąć takiego obowiązku.

Odrębną kwestią, która może przynieść pewne trudności nie tylko organizacyjne, ale również w sposobie rozliczania podatków jest sprzedaż usług elektronicznych, a nie towarów. Przykładowo mogą to być e-booki, aplikacje na smartfony, czy gry w formie elektronicznej, które dla celów VAT są traktowane jak świadczenie usług elektronicznych. Od 1 stycznia 2015 r. został wprowadzony odrębny system rozliczania tego typu usług przy pomocy MOSS (Mini One Stop Shop), który pozwala na uniknięcie obowiązków związanych z rejestracją na VAT w każdym kraju potencjalnego konsumenta. W tym miejscu warto również wskazać, że w strukturach UE powstała koncepcja zastosowania MOSS również do sprzedaży wysyłkowej towarów. Jednocześnie Komisja Europejska rozpoczęła konsultacje, aby ocenić możliwość uproszczenia obowiązków w zakresie VAT w odniesieniu do transgranicznych transakcji e-commerce w ramach jednolitego rynku cyfrowego.

W związku z powyższym, z każdym kierunkiem ekspansji – czy to do państw członkowskich UE, czy też poza terytorium UE – wiążą się określone obowiązki unijnych przedsiębiorców w zakresie VAT, które mogą mieć wpływ na rozliczanie ich sprzedaży prowadzonej poprzez platformy internetowe. Pozostaje mieć nadzieję, że w przypadku transakcji wewnątrzunijnych te obowiązki ulegną znacznemu uproszczeniu, co umożliwi rozwój transgranicznego handlu w ramach e-commerce.

 

Autor: Autor: Karol Brzozowski, Konsultant, Accreo Cena: Zawartość jest bezpłatna